Over Els

Els Meulemans

Els Meulemans: een historiek

Elke carrière is anders, maar de meeste carrières zijn, rekening houdend met de tijd en externe omstandigheden, wel een goede reflectie van de kenmerken van een persoon. Zo ook bij Els. Zij haalde in 1983 in Aalst het diploma van ziekenhuisverpleegster, en bouwde dan een praktijk op als thuisverpleegkundige. Tussendoor schoolde zij zich nog even bij in de esthetische voetverzorging. In 1993 gaf Els de praktijk door aan haar zus, en bleef ze thuis voor de opvoeding van de kinderen, en voor de ondersteuning van haar partner bij de uitbouw van zijn zelfstandige activiteit.

Maar de zorgsector bleef aan Els trekken, en in 2000 ging zij weer buitenshuis werken, in het OLV Ziekenhuis in Asse. Eerst een half jaar in de mobiele equipe, waar ze letterlijk en figuurlijk kennis maakte met alle kanten van het ziekenhuis. Els specialiseerde zich daarna in de afdeling Intensieve Zorgen, en stond ook in voor de opvolging van de diabetespatiënten. Zij leerde daar alle aspecten van de ziekenhuisverpleegkunde kennen, zowel de sociale connectie met de patiënten en met de andere disciplines in de gezondheidszorg, als de technische kant van medische technieken en apparatuur.

Halverwege 2006 leidde het toeval Els naar Genk, waar zij ging werken op de afdeling Intensieve Zorgen van het Ziekenhuis Oost-Limburg, één van de grotere ziekenhuizen in Vlaanderen, met 28 zgn. high care bedden (voor de speciale gevallen, zeg maar). Hier was Els tevens referentieverpleegkundige ethiek, in welke functie zij de wekelijkse bespreking van ethische kwesties onder de collega's organiseerde.

Maar niet alleen de zorgsector bleef trekken, ook Teralfene deed dat op zijn beurt. En zo bracht een volgende wending Els begin 2015 terug naar haar geboortestreek, waar zij sindsdien met hart en ziel opnieuw in de thuisverpleging werkt (het hart voor de noodzakelijke energie, de ziel voor de goesting). Tussendoor haalde ze nog even de kwalificatie van referentieverpleegkundige wondzorg en diabetes.

Bekommernissen en waarden

In al die jaren, en bij elke taak, keren een aantal waarden bij Els steeds terug.

  • Kwaliteit - Je wordt als verpleegkundige niet enkel geconfronteerd met alles wat een mens kan overkomen, maar ook met het menselijk resultaat van je eigen werk. Daarom is de kwaliteit van wat je doet van groot belang. Als verpleegkundige wil je mensen zodanig helpen dat hun leven er beter van wordt. Dat je daar zelf een beter gevoel van krijgt is mooi meegenomen.

  • Professionaliteit - Hulpmiddelen en technieken zijn er om ze te benutten; voor elk probleem is er wel een oplossing. En de technologie staat niet stil. Dat betekent niet dat je nieuwe mogelijkheden per se moet gebruiken, maar wel dat je de vrijheid hebt om in functie van de omstandigheden een optimale oplossing te kiezen.

  • Holistische visie - Een medisch probleem heeft doorgaans fysieke, mentale en sociale aspecten. Je lost een probleem maar goed op als je met alle aspecten rekening houdt. Daarmee maak je het jezelf meestal niet eenvoudiger op korte termijn, maar de voldoening op lange termijn is wel groter, voor jezelf en voor de patiënt.

  • Handhygiëne - Zeer belangrijk, en niet alleen in het ziekenhuis, waar je regelmatig te maken krijgt met resistente bacteriën. Ook in de thuisverpleging duiken die wel eens op, en dus is het ook daar noodzakelijk om de handhygiëne te respecteren. In specifieke omstandigheden werk je zelfs steriel, om elk risico voor de patiënt uit te sluiten.

  • Communicatie - Er is zoveel kennis op de wereld, en er zijn zoveel misverstanden die goede oplossingen belemmeren. Bovendien heeft nog steeds elke zorgverlener zijn eigen visie, op de zorg en op de patiënt. Je vermijdt veel problemen en vooral inefficiëntie in de zorg door een goede communicatie te onderhouden met de patiënt, zijn familie, andere zorgverleners, en zeker de behandelende arts. Communicatiemiddelen zijn er genoeg, je kan ze best benutten.

  • Respect - In datzelfde kader van communicatie leg je het nodige respect aan de dag. Doorgaans komt het erop neer dat elke partij in een problematiek zijn eigen standpunt heeft, en dat niemand daarvoor veroordeeld of genegeerd wordt. Enkel in een relatie gebaseerd op wederzijds respect kan vertrouwen groeien.

  • Bijscholing - Je mag dan aandacht hebben voor details, en zelf op zoek gaan naar oorzaken en verbanden, maar je mag als individu niet vergeten dat je visie altijd beperkt is. Het kan dan ook geen kwaad om regelmatig een bijscholing te volgen, niet enkel voor de directe informatie die je daar opdoet, maar ook om kennis te maken met collega's, met andere visies, en met nieuwe technieken, materialen en methoden.

Een goed gevoel

In feite komt het allemaal neer op het goed gevoel. Als je iemand anders een goed gevoel geeft, heb je dat zelf ook; dat was altijd zo, dat is nog zo, en dat zal wel altijd zo blijven, zorgrobots of niet. Als je elkaar met de jaarwisselingen veel goeds toewenst, begint dat doorgaans bij de gezondheid. Een goed gevoel is dan ook in hoge mate gekoppeld aan een goede gezondheid. Als thuisverpleegkundige ben je dus elke dag bezig met mensen weer een goed gevoel te bezorgen. Hoe beter je dat doet, met kwaliteit, professionaliteit, een holistische visie, goede handhygiëne, directe communicatie, regelmatige bijscholing en respect voor elkaar, hoe beter het gevoel dat je er zelf aan overhoudt. En daar doen we het toch allemaal voor? En dat je een goede partner hebt die teksten voor je schrijft helpt ook wel een beetje...